|
1. César era odiado por Bruto y por Catón. Caesar Bruto Catonique odio erat (fuit).
2. La escasez de comida me está causando gran preocupación. Cibi inopia mihi magnae curae est. 3. César había dejado tres cohortes para proteger las naves. Caesar tres cohortes navibus praesidio reliqu-era-t. 4. Debido a su valor, Manlio fue la salvación de la ciudad. Manlius, propter virtutem, urbi saluti fuit. 5. El grano capturado fue muy útil a nuestros hombres. Frumentum captum nostris magno usui fuit. 6. El carácter de tu padre a los ciudadanos les resulta odioso. Usar: mores -um (pl). Mores patris tui civibus odio sunt. |
7. Nuestra flota ha proporcionado una gran protección a los aliados. Usar: classis -is. Classis nostra sociis magno praesidio fuit.
8. La caballería fue enviada en ayuda de las legiones que lo estaban pasando mal. Usar: laboro. Equites laborantibus legionibus auxilio missi sunt. 9. El tamaño de sus naves fue un gran obstáculo para los romanos en aquella batalla. Usar: magnitudo -inis. Magnitudo navium Romanis magno impedimento in eo proelio fuit. 10. La seguridad de esta nación será siempre querida de los dioses. Usar: cordi esse. Salus huius civitatis semper diis cordi erit. (Falta revisión final) |
21/2/18
Colebourn Latin Sentence and Idiom ejercicio 29A
12/2/18
Colebourn Latin Sentence and Idiom ejercicio 28A
Sinopsis. Subordinada de relativo equivalente a una subordinada adverbial consecutiva se aplica:
2. Había quienes (algunos que) pensaban de otro modo (otra cosa). Erant qui aliud puta-re-nt. 3. Todo el mundo sabe (i. e. no hay nadie que no sepa) que los Romanos son más valientes que los nativos. Nemo est quin sci-a-t Romanos barbaris fortiores esse. 4. Antiguamente había muchos ciudadanos que nunca aprendieron a leer. Usar: disco disc(e)-re didic-i, olim. Erant olim multi cives qui numquam legere disc-ere-nt. 5. Nadie es tan valiente que desprecie toda clase de peligros. Usar: contemno contemn(e)-re contemps-i contemptum, genus -eris (n). Nemo tam fortis est qui omnia genera periculorum contemn-a-t. |
6. Merece recibir una gran recompensa por su valor. Usar: accipio, virtus -tis, magnus -a -um. Dignus est qui propter virtutem suam magnum praemium accip-ia-t.
7. No había nadie que no confiara en el nuevo cónsul. Usar: confido confid(e)-re confisus sum (+abl de persona). Nemo erat quin novo consuli confid-ere-t. 8. Es apropiado que aprendas este idioma. Usar: lingua -ae, idoneus -a -um. Haec lingua idonea est quam disc-a-s. 9. ¿Quién hay que me guíe a través del pantano? Usar: duco, palus -dis (f). Quis est qui me trans paludem duc-a-t? 10. Eran la clase de personas que nadie tenía en consideración. Usar: in honore habere. Ei erant quos nemo in honore habe-re-t. 11. Mi padre no era tal (la clase de persona que) envidiara a otros. Usar: invideo. Non is erat pater meus qui aliis invide-re-t. 12. No hay nadie que no anhele la paz. Usar: desidero -are. Nemo es quin pacem desider-e-t. (Falta revisión final) |
9/2/18
Colebourn Latin Sentence and Idiom ejercicio 27A
|
Subordinada adjetiva o de relativo equivalente a la subordinada adverbial final.
1. He sido enviado aquí para trabajar contigo. Huc missus sum, qui tecum labor-em. 2. Tenemos algo para darte. Habemus quod tibi d-e-mus. 3. César dejó atrás tres cohortes para hostigar al enemigo. Usar: relinquo, vexo vexa-re, cohors -tis. Caesar tres cohortes reliqu-it, quae hostes vexa-re-nt. 4. El joven dejó su toga para correr más fácilmente. Usar: depono depon(e)-re deposu-i depositum, curro curr(e)-re cucurr-i cursum. Puer togam deposu-it, quo facilius curr-ere-t. 5. A causa del fuego no teníamos dónde dormir (i. e. no teníamos un sitio para dormir). Propter incendium non habe-ba-mus ubi dormi-re-mus. |
6. Dame algo de dinero para comprar pan. Da mihi pecuniam, qua panem em-a-m.
7. Los atenienses me enviaron a consultar el oráculo de Apolo. Usar: consulo consul(e)-re consulu-i consultum, oraculum -i, Apollo -inis. Athenienses me mis-erunt, qui Apollinis oraculum consul-ere-m. 8. Mi tío ha enviado un libro nuevo para que lo leamos. Usar: avunculus -i. Aquí 'misit' es pret. perf. ('ha enviado'), no pret. indef., por tanto es secuencia primaria, por tanto pres. subj. y no imperfecto. Avunculus meus novum librum, quem leg-a-mus, mis-it. 9. El acusado no tenía nada que decir sobre el crimen. Usar: reus -i, scelus -eris. Reus non habe-ba-t quod de scelere dic-ere-t. 10. A fin de tener más amigos, compra el mejor vino. Quo plures amicos habe-a-s, optimum em-e vinum. (Falta revisión final) |
7/2/18
Moreland & Fleischer Latin: An Intensive Course lección 3 drill IV
|
1. Puella de noxa tac-e-t, ut cum nauta ambul-e-t. Subordinada final, secuencia primaria, pres. subj. La joven calla acerca de su daño para (que pueda) caminar con el marinero.
2. Puella curam famae celav-it, ut pecuniam habe-re-t. Subordinada final, secuencia secundaria, imp. subj. La joven ocultó su interés por la fama para (que pudiera) tener dinero. 3. Poeta tac-e-t, ut de natura animae cogit-e-t. Subordinada final, secuencia primaria, pres. subj. El poeta está callado para (que pueda) pensar en la naturaleza del alma. 4. Poeta tacui-it, ut de natura animae cogita-re-t. Subordinada final, secuencia secundaria, imp. subj. El poeta calló para (que pudiera) pensar en la naturaleza del alma. 5. Feminae pecuniam opta-ba-nt, ut ad provinciam veni-re-nt. Subordinada final, secuencia secundaria, imp. subj. Las mujeres deseaban dinero para (que pudieran) venir a la provincia. 6. Tacu-erunt incolae, ne regina sententiam muta-re-t. Subordinada final, secuencia secundaria, imp. subj. Los nativos callaron para que la reina no cambiara de opinión. 7. Tace-nt incolae, ne regina sententiam mut-e-t. Subordinada final, secuencia primaria, pres. subj. Los habitantes callan para que la reina no cambie de opinión. 8. Mone-mus ut de vita cogit-e-tis. Orden indirecta, secuencia primaria, pres.subj. Os aconsejamos que penséis en (acerca de) vuestra vida. |
9. Cum lacrimins monu-it, ne de vita cogita-re-mus. Orden indirecta, secuencia secundaria, imp. subj. Con lágrimas nos aconsejó que no pensáramos acerca de la vida.
10. Nil clamav-it, ne incolas terre-re-t. Subordinada final, secuencia secundaria, imp. subj. No gritó nada para no asustar (para que no asustara) a los nativos. 11. Nil clamav-it, ne feminae oculos lacrimis imple-re-nt. No gritó nada para que las mujeres no llenaran sus ojos de (con) lágrimas. 12. Nil clamavit, ne feminae oculos lacrimis implere incip-ere-nt. Subordinada final, secuencia secundaria, imp. subj. No gritó nada para que las mujeres no empezaran a llenar sus ojos de (con) lágrimas. 13. Cum cura labora-ba-mus, ut nautas e provincia pell-ere-mus. Subordinada final, secuencia secundaria, imp. subj. Estábamos trabajando con cuidado para sacar (para que sacáramos) a los marineros de la provinicia. 14. De mora nautarum clamare dubita-ba-t, ne feminae time-re-nt. Subordinada final, secuencia secundaria, imp. subj. Dudaba gritar acerca de la tardanza de los marineros para que las mujeres no tuvieran miedo. 15. Mone-bi-mus, ut sententiam mut-e-tis. Orden indirecta, secuencia primaria, pres. subj. Os aconsejaremos cambiar (que cambiéis) de opinión. 16. Monu-istis, ut pecuniam cel-e-m. Orden indirecta, secuencia primaria, pres. subj. Me habéis aconsejado que oculte (ocultar) el dinero. (Falta revisión final) |
3/2/18
Colebourn Latin Sentence and Idiom ejercicio 26A (ii)
|
1. La batalla continuó hasta la tarde (i. e. se luchó hasta la tarde). Usar: vesper -i. Ad vesperum pugnatum est.
2. La gente acudió en tropel a la plaza desde todas partes. Usar: concurro, undique. Undique in forum concursum est. 3. Se respetará a los galos, aunque nos han resistido tanto tiempo. Usar: parco, resisto. Gallis parc-e-tur, etsi tam diu nobis restit-erunt. 4. Di otra vez lo mismo, quizás se te creerá. Iterum idem (eadem, acusativos) dic, fortasse tibi cred-e-tur. 5. He sido perdonado por aquellos a quienes herí. Usar: ignosco ignosc(e)-re ignov-i ignotum, noceo. Ab eis, quibus nocu-i, mihi ignotum est. 6. Se levantó el clamor de que debían entregar la ciudad. Usar: conclamo, dedo ded(e)-re dedid-i deditum. Conclamatum est ut oppidum ded-ere-nt. |
7. Se dejó el puerto a medianoche, se llegó a la isla al día siguiente. Usar: discedo, pervenio, media nox, postridie, portus -us. Media nocte e portu discessum est; postero die (postridie) ad insulam perventum est.
8. Con dificultad se persuadió a los ciudadanos a obedecer a los magistrados. Usar: magistratus- us, aegre. Aegre civibus persuasum est ut magistratibus pare-re-nt. 9. Se envió caballería por ambas partes, y un lucha ferocísma tuvo lugar. Usar: emitto, uterque. Equitibus ab utrisque emissis, acerrime pugnatum est (i. e. con la caballería habiendo sido enviada por ambas partes, se luchó muy ferozmente). 10. Si te casas con mi hermano, serás envidiada por todas las mujeres. Usar: nubo nub(e)-re nups-i nuptum, invideo invide-re invid-i invisum. Si fratri meo nups-eri-s, ab omnibus mulieribus (feminis) tibi invide-bi-tur. (Falta revisión final) |
29/1/18
Colebourn Latin Sentence and Idiom ejercicio 26A (i)
|
1. A los ricos a menudo se les envidia (los ricos a menudo son envidiados). Usar: invideo invide-re invid-i invisum. Divitibus saepe invide-tur.
2. A los prisioneros se les respetará por (a causa de) su valor (i.e. serán respetados etc). Usar: parco parc(e)-re perperc-i, fortitudo -inis. Captivis, propter fortitudinem (virtutem), parc-e-tur. 3. Nunca se perdonará a los culpables (i.e. nunca serán perdonados). Usar: ignosco ignosc(e)-re ignov-i ignotum, nocens -ntis. Nocentibus numquam ignosc-e-tur. 4. Se había dañado a estas tribus por parte de las vecinas (estas tribus habían sido dañadas por las tribus vecinas). Usar: noceo noce-re nocu-i nocitum, civitas -atis, finitimi -orum. His civitatibus a finitimis nocitum erat. 5. Se nos persuadió fácilmente por parte de nuestros amigos a hacer esto (i. e. fuimos persuadidos fácilmente etc). Usar: persuadeo persuade-re persuas-i persuasum. Facile ab amicis nobis persuasum est ut hoc fac-ere-mus. |
6. Se envidiaba a Cicerón por su elocuencia (i.e. era envidiado etc). Usar: invideo invide-re invid-i invisum, eloquentia -ae. Ciceroni propter eloquentiam invide-ba-tur.
7. Ya no seré apoyado por los nobles. Usar: faveo, nobilis -e (adj. y n.). Non iam mihi a nobilibus fave-bi-tur. 8. Se nos hizo frente por parte de una numerosa tropa de arqueros. Usar: resisto, manus -us, sagittarium -i. Nobis a magna manu sagittariorum resiste-ba-tur. 9. ¿Por qué no siempre se obedecen las leyes? Usar: pareo pare-re paru-i. Cur non semper legibus pare-tur? 10. En los viejos tiempos se solía socorrer a los pobres por parte de los ricos (i. e. los pobres solían ser socorridos etc). Usar: subvenio, priscus -a -um. Priscis temporibus pauperibus a divitibus subveni-eba-tur. (Falta revisión final) |
28/1/18
Moreland & Fleischer Latin: An Intensive Course lección 2 ejercicios
|
1. cum puella, con una joven;
de luna, acerca de la luna;
e cellis, desde las habitaciones;
in aram, hacia el altar;
in turba, en la multitud;
ab incola, por un nativo;
a provincia, (fuera) de(sde) la provincia;
ad undam, hacia la ola;
per terras, a través de las tierras;
sub portam, por debajo de la puerta;
sub undis, bajo las olas.
2. Sententiam muta-bi-t. Sententiam muta-re dubita-t. Sententiam muta-re incep-era-t. Sententiam mutav-it. Cambiará su opinión. Duda en cambiar su opinión. Había empezado a cambiar su opinión. Ha cambiado su opinión. 3. Nisi feminae nautas sententiarum de incolis damna-bu-nt (damnav-eri-nt), incolae in provincia non labora-bu-nt Condición futura más fuerte. Si las mujeres no condenan a los marineros por sus opiniones sobre los nativos, los nativos no trabajarán en la provincia. 4. Incolae si feminas insulae damna-re-nt, nautae ad terram venire non dubita-re-nt. Condición irreal en el presente. Si los nativos condenaran a las mujeres de la isla, los marineros no dudarían en venir a tierra. 5. Incolae si insulae feminas damnav-isse-nt, nautae ad terram venire non dubitav-isse-nt. Condición irreal en el pasado. Si los nativos hubiesen condenado a las mujeres de la isla, los marineros no habrían dudado en venir a tierra. 6. Incolae si insulae feminas insidiarum damn-e-nt, nautae ad provinciam venire non dubit-e-nt. Condición futura menos fuerte. Si los nativos condenaran a las mujeres de la isla por sus maquinaciones, los marineros no dudarían en venir a la provincia. 7. Incolae si feminas in turba damna-bu-nt, nautae ad insulam venire non dubita-bu-nt. Condición futura más fuerte. Si los nativos condenan a las mujeres en la multitud, los marineros no dudarán en venir a la isla. 8. Incolae si feminas invidiae damnav-eri-nt, nautae sententiam de fama incolarum mutare non dubita-bu-nt. Condición futura más fuerte. Si los nativos desaprueban (culpan, condenan) a las mujeres por sus celos, los marineros no dudarán en cambiar de opinión acerca de la reputación de los nativos. 9. Si nautae undas time-bu-nt, in terra semper erunt. Condición futura más fuerte. Si los marineros temen las olas, siempre permanercerán en tierra. 10. Puella de gloria et fama poetarum cogita-t. La joven piensa en (acerca de) la gloria y la fama de los poetas. 11. Nautae noxas a puellis pepul-era-nt (pepul-erunt). Los marineros habían sacado (sacaron, han sacado) los daños de las jóvenes. 12. Si nautae noxas a puellis pepul-isse-nt, et gloriam et famam cep-isse-nt. Condición irreal en el pasado. Si los marineros hubiesen sacado los daños de las jóvenes, habrían adquirido gloria y (buena) reputación. 13. De natura animae nec cum poeta sens-era-m nec sententiam mutare optav-era-m. Acerca de la naturaleza del alma no había estado yo de acuerdo con el poeta ni había deseado cambiar de opinión. 14. Terram si poetae incolu-isse-nt, nautas e provincia expul-isse-nt et naturam patriae mutav-isse-nt. Condición irreal en el pasado. Si los poetas hubiesen habitado la tierra, habrían expulsado a los marineros de la provincia y habrían cambiado la naturaleza del país. |
15. Si nautas reginae superav-isse-m, provinciam tene-re-m. Condición mixta: irreal en el pasado, irreal en el presente. Si yo hubiese vencido a los marineros de la reina, ahora poseería la provincia.
16. Undae aras celare incep-erunt. Las olas empezaron a ocultar los altares. 17. Si undae aras celare incip-ere-nt, incolas mone-re-m. Condición irreal en el presente. Si las olas empezaran a ocultar los altares, yo advertiría a los nativos. 18. Nautarum fama sententiam de insularum incolis mutav-eri-t. La reputación de los marineros habrá modificado su opinión acerca de los habitantes de las islas. 19. Nisi in cella laborav-isse-tis, nautae e provincia puellas non pepul-isse-nt. Condición irreal en el pasado. Si no hubiéseis trabajado en vuestra celda, los marineros no habrían sacado a las jóvenes de la provincia. 20. Si Hannibal ad portas provinciae ven-isse-t, incolas taedis monu-isse-m. Condición irreal en el pasado. Si Aníbal hubiese llegado a las puertas de la provincia, yo habría avisado a los nativos con antorchas. 21. Nisi pecuniam in cella celav-isse-s, regina nautas nec damnav-isse-t nec e provincia expell-ere-t. Condición mixta, irreal en el pasado, irreal en el presente. Si tú no hubieses escondido el dinero en la habitación, la reina ni habría culpado a los marineros ni los expulsaría de la provincia. 22. Et gloria incolis provinciae et culpa, sed poeta de natura incolarum tacui-t. Tanto hay (est implícito) gloria como culpa para los habitantes de la provincia, pero el poeta calló acerca de la naturaleza de los habitantes. 23. Nisi pecuniam optav-iss-ent, nautae neque per provinciam ven-isse-nt neque insulam nunc supera-re-nt. Condición mixta, irreal en el pasado, irreal en el presente. Si no hubiesen deseado dinero, los marineros ni habrían venido a través de la provincia ni estarían ahora conquistando la isla. 24. Sub luna laborav-era-mus. Habíamos trabajado (o pasado penalidades) bajo la luna. 25. Sub portas ambulare dubita-ba-m. Estaba dudando caminar por debajo de las puertas. 26. Puella tace-ba-t, neque lacrimas celav-it. La joven estaba callada, y no ocultó sus lágrimas. 27. Vita reginae nihil ded-it nisi gloriam famamque. La vida no dio nada a la reina, excepto gloria y fama. 28. Puellasne de mora nautarum monu-isti? Puellas monu-i, sed nil time-nt. ¿Avisaste a las jóvenes de la tardanza de los marineros? Avisé a las jóvenes, pero no temen nada. 29. Nisi insidias incolarum nunc senti-re-nt, incolas e provincia non expell-ere-nt. Condición irreal en el presente. Si no estuvieran percibiendo ahora las maquinaciones de los nativos, no expulsarían a los nativos de la provincia. (Falta revisión final) |