17/10/17

R. Colebourn 9A. Órdenes y exhortación indirectas

1. Mi tío ordenó a los marineros preparar (que prepararan) la nave. Avunculus nautis imperavit ut navem pararent. En todo caso: Avunculus nautas navem parare iussit.

2. Me pidió cruzar (que cruzara) el mar con él. Usar: transeo -ire -ivi -itum. Me rogavit ut secum mare transirem.

3. Los demás estaban apremiando al anciano para que volviera atrás. Usar: hortor horta-ri hortatus sum, redeo -ire -ivi -itum o bien regredior -gred-i -gressus sum. Ceteri senem hortabantur ut rediret (regred-ere-tur).

4. Le rogaron que no menospreciara el peligro. Usar: contemno contemn(e)-re contemps-i contemptum. Eum oraverunt ne periculum comtemneret.

5. Pero él ordenó a los marineros no cambiar (que no cambiaran) el rumbo. Usar: veto veta-re vetu-i vetitum, cursus -us. Sed ille nautas cursum mutare vetuit.

6. Te ruego que no hables en voz tan alta. Usar: loquor loqu-i locutus sum, tantus -a -um: tan grande. Oro te ne tanta voce loquaris.

7. Nadie me convencerá de hacer otra vez lo mismo. Usar: persuadeo persuade-re persuas-i persuasum. Nemo mihi persuadebit ut iterum idem faciam.

8. Mi madre me animó a ponerme en marcha y dejarla a ella atrás. Usar: hortor horta-ri hortatus sum, proficiscor proficisc(e)-re profectus sum, relinquo relinqu(e)-re reliqu-i relictum. Mater mea me hortata est ut proficisc-e-re-r seque (eamque) relinqu-e-re-m.

9. Se nos aconsejó no intentar (que no intentáramos) escapar por mar. Usar: moneo mone-re monu-i monitum, conor cona-ri conatus sum + infinitivo, effugio effug(e)-re effug-i effugitum, mari 'por mar'. Moniti sumus ne mari effugere cona-re-mur.

10. Te aconsejamos no esperar (que no esperes) a tu esposa. Usar: exspecto. Te monemus ne uxorem exspect-e-s.

(Falta revisión final)